Soru: (Küfre düşülmüş olabilir) diye iman tazelemeye caiz denirken, imanın varlığından şüphe etmeye küfür deniyor. İkisi arasında ne fark vardır? İkisi de imanda şüphe değil mi?

CEVAP

İkisi farklıdır. İman tazeleyen kişi imanının olduğunu biliyor, şayet bilmeden küfre düşmüşse, iman zayıflamış veya eskimişse diye düşünerek tazeliyor.

Peygamber efendimiz, (Elbisenin eskidiği gibi, içinizdeki iman da eskir. İmanınızı tazeleyin!) buyuruyor. İmanımızı yenilemek için sık sık kelime-i şehadet getirmelidir.

(İmanım var mı yok mu) diye şüphe etmek küfür olur. Yani (Acaba imanım var mı?) diye şüphe edilmez. Fakat (Ölürken imanımızı muhafaza edebilir miyiz?) diye şimdi korkmak imanlı olmanın alametidir. Bu, imanından şüphe değildir. İmanı kaybetme endişesinden meydana gelen haklı bir korkudur. Çok kıymetli mücevheri olanın, onu kaybetmekten veya çaldırmaktan korkmasına benzer. Bu kimse, (Acaba benim mücevherim var mı?) diye şüpheye düşmez. Sadece çaldırmaktan ve kaybetmekten korkar.

Özlü Sözler

Öyle fazla konuşma!

Ahmaklara danışma!

Cehennem çok şiddetli,

Günahlara yanaşma!

* * *

Halka keramet satar,

Hep işkembeden atar,

Elfaz-ı küfür söyler,

Boyunca küfre batar.

* * *

Ruh hasta, vücut yara,

Soluğu yok hiç hayra,

Böyle bir bahtı kara,

Görmemiştir Ankara.

* * *

Gün gelir yalnız kalır,

Ne gibi tedbir alır?

Sürüden ayrılırsa,

Kurda, kuşa yem olur.

* * *

Engel ise ev arsa,

Ver kurtul imkân varsa!

Veren daha çok alır,

Maksadın eğer kârsa.

* * *

Ölmeden gözünü aç!

Günahlardan durma kaç!

Cömertlikte zarar yok,

Her yana iyilik saç!

* * *

Günahına gülersin,

Hoca’ya diş bilersin,

Gidişin iyi değil,

Allah hidayet versin!